Hoe kansrijk organiseren uitgroeide van noodoplossing tot bewuste koers

Financiële druk, wegvallende subsidies, kleine groepen die organisatorisch wringen en een steeds bredere opdracht voor scholen. Het klinkt bekend. Toch koos de O.G. Heldringschool van SCOH, met Iris Geerlof als directeur, ervoor om niet in de reflex van bezuinigen of schuiven te schieten. “We wilden niet reorganiseren uit nood, maar organiseren vanuit visie.” Dat werd het vertrekpunt voor een andere inrichting van het onderwijs in de middag: het OG Atelier.

Van afschalen naar anders denken

Door financiële druk lag verschraling van het aanbod op de loer. Voor de school lag de vraag voor: wat hebben onze leerlingen nodig en hoe benutten we de talenten in ons eigen team beter? Door anders te organiseren, kunnen ze rijk aanbod aan hun leerlingen bieden.

In het OG Atelier werken leerkrachten één dag per week groepsdoorbroken en zetten ze hun expertise in voor meerdere groepen. Thematisch, breed en zichtbaar vanuit hun eigen kracht.

Iris Geerlof geeft aan: “We zijn anders gaan kijken naar ons team. Het startpunt was: hoe kun je als leerkracht jouw talenten inzetten voor alle leerlingen van de school, buiten de grenzen van je eigen klaslokaal.” Wat begon als antwoord op financiële druk, werd een stevig fundament onder het onderwijsaanbod.

Eerst de bedoeling, dan de structuur

 

Opvallend is dat dit geen snelle operatie was. Anderhalf jaar werkte het team aan een gedeelde visie op goed onderwijs. Wat hebben onze leerlingen nodig, nu en straks? Hoe organiseren we dat duurzaam? Pas daarna volgde de organisatorische vertaling. Vanaf schooljaar 2025-2026 werken groepen 3 en 4met eenandere middagstructuur. Leerlingen zien meerdere professionals per week. Tegelijk blijft de basisleerkracht verantwoordelijk voor hun ontwikkeling en het contact met ouders.
“Flexibiliteit in organisatie mag nooit ten koste gaan van de relatie.” aldus Iris. Die volgorde: eerst de bedoeling, dan het rooster maakt het verschil.

Wendbaar zonder onrust

Door expertise slim te organiseren ontstaat ruimte binnen de bestaande formatie. Minder afhankelijkheid van externe specialisten. Meer zicht op talent in het team. En de mogelijkheid om mee te bewegen als omstandigheden veranderen.

Het model kan, als het nodig is, met minder mensen draaien. Dat geeft rust. Niet omdat er minder gebeurt, maar omdat het anders is ingericht.

Tegelijk vraagt het iets van leiderschap. Groepsdoorbroken werken betekent afstemmen, rollen helder houden en eigenaarschap bewaken. Flexibiliteit mag geen rekbaar begrip worden.

Want:

  • Hoe zorg je dat brede inzetbaarheid niet leidt tot versnippering?
  • Wanneer is flexibiliteit een kwaliteitsimpuls en wanneer een verkapte bezuiniging?
  • Hoeveel tijd krijgt een team om te ontwerpen voordat de volgende externe druk zich aandient?

Dit zijn geen roosterkwesties, maar strategische keuzes.

Kansrijk organiseren als koers

De aanleiding was financieel. De uitkomst is organisatorisch én onderwijskundig. Door kleine groepen, zoals groepen 3 en 4 met rond de 22 leerlingen niet als probleem maar als ontwerpkans te zien, ontstond een andere manier van werken.

Iris geeft aan dat ze liever organiseren vanuit visie dan reageren vanuit nood. Dat vraagt lef en tijd. Maar het levert iets op wat in het huidige onderwijslandschap steeds belangrijker wordt: wendbaarheid zonder kwaliteitsverlies. De vraag die blijft hangen is simpel, maar fundamenteel:
wacht je tot het moet of organiseer je terwijl er nog ruimte is?

 

Scroll naar boven